Cześć! Nazywam się Shadi Abou-Zahra.
Jestem specjalistą ds. Strategii Dostępności i Technologii w W3C,
Konsorcjum World Wide Web,
i chciałbym dziś opowiedzieć Wam o dostępności stron internetowych.
Internet jest dla wielu osób istotną częścią codziennego życia.
W pracy.
W domu.
I w drodze.
Dostępność Internetu oznacza, że osoby z niepełnosprawnościami mogą z niego korzystać w równym stopniu.
Na przykład ktoś, kto nie może używać rąk i używa do pisania myszy kijkowej trzymanej w ustach.
Albo ktoś, kto nie słyszy dobrze i podczas oglądania filmów korzysta z napisów rozszerzonych.
Albo ktoś, kto nie widzi dobrze i używa czytnika ekranu do czytania na głos tego, co jest na ekranie.
Dostępność ma wiele zalet.
Na przykład napisy przynoszą korzyści każdemu, kto znajduje się w głośnym lub cichym otoczeniu.
Dobry kontrast kolorów działa lepiej w przypadku odbicia światła.
Korzystają na tym również osoby z problemami związanymi z wiekiem, takimi jak zmniejszona zręczność.
W rzeczywistości każdy ma lepsze doświadczenia w użytkowaniu dzięki ulepszonemu układowi i projektowi.
Wiele cech dostępności można wbudować w kod źródłowy stron internetowych i aplikacji.
Technologie internetowe W3C, takie jak HTML, zapewniają obsługę wielu funkcji dostępności.
Na przykład funkcje zapewniające alternatywy tekstowe dla obrazów,
które są odczytywane na głos przez czytniki ekranu, a także wykorzystywane przez wyszukiwarki.
Również nagłówki, etykiety i inny kod wspierają dostępność
i ogólnie poprawiają jakość.
Dobre narzędzia autorskie, takie jak wiki, systemy zarządzania treścią i edytory kodu,
pomagają tworzyć dostępny kod, automatycznie lub przy udziale autora.
Również przeglądarki internetowe, odtwarzacze mediów i aplikacje muszą obsługiwać funkcje dostępności.
Aby pomóc uczynić Internet dostępnym, W3C zapewnia standardy,
które są uznawane na całym świecie przez rządy i firmy.
Najbardziej znanym z nich są Wytyczne dla dostępności treści internetowych - WCAG.
WCAG to także norma ISO 40500,
przyjęty również jako norma europejska EN 301 549.
Opiera się na czterech podstawowych zasadach:
Po pierwsze, postrzegalne - na przykład, aby ludzie mogli treść zobaczyć lub ją usłyszeć.
Funkcjonalne - na przykład, aby ludzie mogli korzystać z komputera, pisząc na klawiaturze lub używając głosu.
Zrozumiałe - na przykład, aby treść były pisana jasnym i prostym językiem.
I solidne - aby ludzie mogli korzystać z różnych technologii wspomagających.
Oprócz WCAG, W3C udostępnia również Wytyczne dla dostępności narzędzi autorskich - ATAG,
które określają wymagania dla systemów zarządzania treścią, edytorów kodu i innego oprogramowania.
Z kolei Wytyczne dla dostępności programu użytkownika - UAAG,
określają wymagania dla przeglądarek internetowych i odtwarzaczy multimedialnych.
Na świecie żyje ponad miliard osób niepełnosprawnych, czyli około 15-20% populacji.
Konwencja ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami
definiuje dostęp do informacji, w tym do Internetu, jako prawo człowieka.
Większość krajów na całym świecie ratyfikowała tę konwencję ONZ,
a kilka z nich przyjęło również wiążące polityki.
Jednak niezależnie od wszelkich przepisów i regulacji,
wdrażanie standardów dostępności jest niezbędne dla osób z niepełnosprawnościami
i przydatne dla wszystkich.
Aby uzyskać więcej informacji na temat dostępności internetowej, odwiedź stronę w3.org/WAI