Klucz dostępu n przeskakuje w nawigacji strony. Przejdź do początku.
Ten dokument jest tłumaczeniem. W przypadku rozbieżności i błędów aktualna wersja angielska owinna być uznana za autorytatywną. Pierwotne prawa autorskie należą do W3C jak wykazano poniżej.
Tłumacz: Tłumaczenia Team.
Potencjalni odbiorcy: Osoby kodujące XHTML/HTML (używające edytorów bądź skryptów), autorzy zawartości XML i deweloperzy schematów (DTD, XML Schema, RelaxNG, etc.) oraz każdy, kto chce się dowiedzieć, czy dopuszczalne jest używanie nazw znaczników w językach innych niz angielski.
Czy mogę użyć elementu języka HTML oraz XML i przypisać znacznikom nazwy w językach i skryptach innych niż angielski?
Wszystkie znaczniki HTML lub XHTML zostały wcześniej zdefiniowane w języku angielskim i muszą pozostać w tym języku jeśli mają być poprawnie rozpoznawane przez program użytkownika (np. przeglądarki).
W XML możliwe jest zdefiniowanie własnych nazw znaczników. Można to zrobić w każdym języku lub skrypcie obsługiwanym przez Unicode. (Ujmując rzecz dokładniej, XML 1.0 obsługuje wybrane znaki ze standardu Unicode w wersji 2.0 zaś XML 1.1 obsługuje niemal wszystkie znaki zdefiniowane w standardzie Unicode w wersji 3.0 i wyższych.)
Chociaż wszystkie procesory XML muszą obsługiwać Unicode, rozsądnie jest jednak postępować w tym przypadku z pewną dozą ostrożności. Jeżeli ktoś będzie musiał pracować ze znacznikami w języku, dajmy na to, chińskim, arabskim czy hindi, może okazać się to bardzo trudne jeśli nie zna ona tego języka lub nie posiada właściwych czcionek i oprogramowania do ich wyświetlania. Zaletą angielskich nazw znaczników są również DTD, które stosowane są przez grupy wielojęzyczne z tej prostej przyczyny, że przeglądanie i zrozumienie znaczenia użytych przez ciebie znaczników będzie łatwiejsze dla ludzi z bardzo wielu krajów.
Z drugiej strony znaczniki w językach innych niż angielski mogą być przydatne w tworzeniu materiałów edukacyjnych. Jest to na przykład częsty przypadek w japońskich podręcznikach o XML dla początkujących.
Pamiętaj również, że NCR nie są dozwolone w nazwach znaczników, zatem użycie nazwy znacznika w kodowaniu innym niż ASCII wymaga zastosowania kodowania znaków, które obsługuje potrzebne nam znaki. Stosowanie kodowania Unicode, takiego jak UTF-8, jest zazwyczaj najlepszym podejściem.
Jeżeli używasz XML 1.1 dozwolone jest użycie prawie każdego znaku, jednak użycie niektórych z nich nie jest rozsądne. Pełny wykaz rekomendacji dotyczących stosowania właściwych znaków można znaleźć w Aneksie B specyfikacji XML 1.1
Dokładne informacje o tym, które znaki dozwolone są w znacznikach XML znleźć można w materiałach wymienionych poniżej.
Powiedz nam co myślisz (po angielsku).
Przetłumaczono z angielskiego dnia 2004-06-28. Ostatnia zmiana wersji tłumacznia 2006-11-01 22:41 GMT
Historia zmian dokumentu qa-non-eng-tags w blogu i18n.
Copyright © 2003-2006 W3C® (MIT, ERCIM, Keio), All Rights Reserved. W3C liability, trademark, document use and software licensing rules apply. Your interactions with this site are in accordance with our public and Member privacy statements.
Nowe źródła